نبش قبر
در اسلام و بین شیعه و سنی حرمت ذاتی و ابتدایی نبش قبر مومن ثابت است یعنی در شرائط عدم تعارض و تزاحم با واجب و حرام دیگر نبش قبر حرام است . و در شرائط تزاحم باید به حکم اهم اخذ کرد و در هر موردی باید جداگانه بررسی شود که اهم چه است .
بنابراین تا وقتی که قبر مومن موجود است ولو صدها سال از آن گذشته باشد صرفا به این جهت که کس دیگری را در آن دفن کنند در حالی که جاهای دیگر برای دفن موجود است نبش قبر حرام است .
وصیت به حرام تکلیفی نمی آورد لزا عمل به وصیت برای جابه جایی میت به جای دیگر جائز نیست .
در زمین غیر در صورتی که به صورت قهری میتی یا امواتی در آن دفن شده باشند مثلا زلزله ای آمده یا جنگی رخ داده نبش قبر برای اخراج آنها جائز نیست .
نبش قبر برای در آوردن کفن یا اموال غیری که ارزش چندانی ندارد و فرد صرفا از روی لج بازی راضی به اخذ قیمت نمی شود جائز نیست .