در هردو ازدواج دائم و متعه :

در جاریه  که به معنای دختر نابالغ است  اذن شرط است

و در ثیب که به معنای زنی است که بکارتش با ازدواج یا چیز دیگر برداشته شده اذن شرط نیست

در صبیه که به معنای دختر بچه است اگر دخول نباشد می تواند بعد از بلوغ عقد را اجازه نکند

زن باکره رشیده به معنای زنی که بالغ شده و مجنون نیست اذن در ازدواج او شرط نیست اگرچه که بهتر گرفتن اذن است .

نکاح با جن ممکن و جائز است و فقط انسان باید ملتفت آثار جسمی و روحی آن باشد . و زنای با جن حرام است .

1. نظر اسلام در غریضه جنسی ارضای آن از راه حلال است و نه سرکوب آن و راه های مختلفی برای آن گذاشته است .
2. متعه یک راه ارضاء حلال نیاز جنسی است و استحباب آن به نیت اقامه سنت رسول الله صلی الله علیه و آله و مخالفت با حرام کنندگان متعه است .
3. در مواردی متعه مطلوب نیست و می توانیم از آن تعبیر به کراهت کنیم و تفاوت در در درجه کراهت هم وجود دارد و بعضی نهی از آنها خیلی شدید است : 1-هنگام بین نیازی از امور جنسی با همسر 2- هنگام ترس از فساد و بی دین شدن همسر 3- هنگامی که وهن به اهل بیت و اصحاب اهل بیت علیهم السلام باشد 4- هنگامی که ترس از پخش خبر متعه کردن فرد و رفتن آبرو باشد 5- هنگامی که سبب ذلیل شدن و شکست شخصیتی زن متعه شده باشد 6- هنگامی که از ناحیه زن ایمنی وجود نداشته باشد از جهات مختلف چه از جهت سلامتی چه از جهت مالی و آبرویی چه از جهت رعایت امور شرعی که زن آنها را رعایت نکند  7- هنگامی که زن متعه و احکام و توابع شرعی و عرفی آن را نمی شناسد 8 – متعه با غیر شیعه در صورت وجود شیعه و غیر مسلمان  در صورت وجود زن مسلمان 9- متعه با زن باکره در صورتی که نیاز از جانب مرد باشد و الا در صورت نیاز زن باکره مانعی ندارد 10- متعه با زن زناکار  11 – عناوین دیگری در روایات ذکر شده که می شود در عناوین قبلی جای بگیرند مثل کسانی هستند که علنی متعه می کنند و خانه آنها معروف است . آنهایی که به خودشان دعوت می کنند و به فساد شناخته می شوند آنهایی که معروف به زنا هستند . آنهایی که طلاق غیر صحیح و خلاف سنت رسول الله صلی الله علیه وآله گرفته اند .
4. بنای متعه بر سری بودن و مخفیانه بودن است و حکومت اسلامی در عین اینکه نباید اعلانی نسبت به این مساله داشته باشد تا دچار منهیات قبلی نشود ، به هیچ نحوه نباید از آن چه به شکل فردی و چه به شکل خانه هایی که موارد مطمئن و سالم را فراهم می کنند جلوگیری کند و بلکه مطلوب است که اسباب آن را فراهم کند که جامعه از فساد حفظ شود .

1. ازدواج دائم و منقطع با زنان مستضعف دینی که به دشمنی و عداوت با شیعه نرسیده باشند در هر دین و فرقه ای که باشند جائز است .
2. ازدواج با زنان ناصبی اعم از غیر مستضعف و مستضعف جائز نیست .
3. ازدواج زن مومنه با مرد مستضعف دینی جائز نیست .

زدن زن فقط در نشوز و تخلف جنسی زن جائز است آن هم بعد از موعظه و هجر که از مصادیقش روبرگرداندن از او در بستر است  . و زدن باید بسیار با ملایمت باشد مثل زدن بچه ها و به تعبیر روایت مثل زدن با مسواک به حدی که حتی جای آن قرمز هم نشود و زدن به صورت به هیچ نحوی جائز نیست.