دفاع
- جهاد غیر ابتدایی و دفاعی به نیت دفاع از اسلام و مسلمین نیازمند اذن خاص امام نیست و در هر زمان و مکانی که توانایی آن باشد و ضرر اهم نداشته باشد مطلوب و مستحب است مخصوصا اگر اصل اسلام و مسلمین و ذراری آنها در خطر باشد .
- کسی که محارب نیست و مسلمانان را به کمک می طلبد و توانایی یاری رساندن به آن وجود داشته باشد و ضرر اهم برای مسلمانان نداشته باشد یاری رساندن آن واجب است .
- جایی که اهل و عیال انسان در خطر باشد دفاع از آنها واجب است ولو به قیمت جان انسان تمام شود .
- دفاع از مال هم مطلوب است و کسی که در راه دفاع از آن اعم از مال اختصاصی و مال شریکی و عمومی ، کشته شود شهید است اگر چه افضل ترک مقاتله به خاطر آن است .
- جایی که دفاع متوقف بر پیشگیری و حمله پیشدستانه است این حمله ضروری و واجب است .
- کسی که به مسلمانان سلاح نشان دهد و آنها را با آن تهدید کند محارب است و احکام محارب بر آن بار می شود و در حال حرب و جنگ هم خون آنها هدر است .
- استفاده از سلاحی که زنان و بچه ها و سالمندان و تجار و حتی اسرای مسلمین را می کشد که از آن تعبیر به سلاح کشتار جمعی می کنیم در صورتی که دشمن در میان آنها با مسلمانان می جنگد و به تعبیری آنها را سپر انسانی خود کرده جائز است . و صرف داشتن این سلاح ها با هر قدرتی برای ترساندن دشمنان و باز دارندگی ضروری و لازم است .
- نیابت در جهاد حتی با پرداخت و دریافت پول در صورتی که جهاد بر شخص واجب عینی نباشد جائز است و اخذ پول منافاتی با قصد قربت ندارد .