وطن
ملاک وطن بودن و اتمام در نماز و عدم افطار روزه در روایات چند چیز است :
- منزلی که وطن شما است به معنای اینکه جای شما و محل سکونت شما است و این به مجرد اینکه عرفا بگویند محل زندگی انسان است ولو روز اولی باشد که آمده باشد کافی است و قصد دوام در صدق این وطن شرط نیست
- شهری که انسان در آن سکونت کرده است . این ملاک عمده موارد ملاک قبل را در بر می گیرد جز موارد کسی که تازه می خواهد سکونت کند که فقط مشمول ملاک قبل است .
- منزلی که شش ماه در آن ولو متفرقا سکونت شده اعم از اینکه صدق وطن عرفی بکند یا خیر تا وقتی که ملک موجود است .
- جایی که عرف بگوید شهر شما است و لزا محل تولد یا وطن پدر و مادر در صورتی نماز در آن تمام است که صدق قریه انسان بکند که ظاهرا به صرف این امور صدق نمی کند و حتی شک هم بکنیم اصل عدم صدق این عنوان است لزا سبب اتمام نماز و روزه نمی شود فرزند و همسر هم باید مستقلا به آنها صدق عنوان بکند و تبعیت از شوهر و پدر و مادر دلیل مستقلی ندارد .
- جایی که ملک تجاری در آن دارید و می خواهد بماند نه صرفا رد شود .
- دخول بر اهل جواز قصر و اتمام
- اعراض در همه موارد تابع بودن ملاک وطن و قهری است لزا در مواردی که ملاک دائمی است مثل سکونت در شهر اعراض امکان ندارد . پس به هیچ نحوه ، قصد اعراض ربط به اعراض ندارد .
- تعدد وطن اشکالی ندارد .
ابطال قصد عشره به مجرد خروج از محل قصد
مناط صدق عرفی محدوده بلد است و به مجرد خروج از جایی که بلد و محل اقامت صدق می کند حکم به قصر می شود و قصد باطل می شود