افطار روزه مستحبی با درخواست مومن
- مطلق اجابت درخواست مومن در اکل طعام روزه مندوبه مستحب است و انسان ثواب روزه و بلکه بیشتر از آن را می برد و لزوم به محبوبیت نزد افطار دهنده نیست
- در همه موارد باید قصد انسان برای روزه جدی باشد و نیت روزه واقعا محقق شود به این شکل که مثلا نیت کند که اگر کسی پیدا نشد به او افطار دهد روزه خود را تا انتهاء ادامه دهد .
- مانعی ندارد که انسان خودش اعلان کند که من روزه هستم که اگر کسی می خواهد ثواب افطار را ببرد اقدام کند یا صرفا برای اینکه خودش ثواب افضل را ببرد .
- با عدم اعلان ثواب سنه دارد
- هر جا امتنانی هم باشد باز ثواب مستقل دارد
- هر جا ادخال سرور باشد باز ثواب اضافه دارد
- به حسب زمان فرقی در اوقات روز نیست
- در صوم الضیف که همان صوم الاذن است ظاهرا صوم اصلا بدون اذن مضیف جائز نیست هم ابتداء صوم و هم استمرارش . و فرق آن با بقیه موارد در صدق عنوان ضیف است و در همه مواردی که مومن تعارف و درخواست برای اکل می کند صدق عنوان ضیف نمی شود و همان بحث استحباب مطرح است .